ขอแก้ตัวกับไดหน้าที่แล้วหน่อย

เนื่องจากเวลามีจำกัด จึงทำให้ไดหน้าที่แล้ว สั้น และห้วน ไร้ใจความไปหน่อย

วันนี้พอมีเวลา จึงขอเข้ามาแก้ไขใหม่อีกครั้งนะจ๊ะ

 

แม่ไม่ได้เขียนเรื่องราวลงไดนานมาก ตั้งแต่ช่วงปีใหม่มา

เกิดเหตุการณ์หลายอย่างขึ้นกับครอบครัวเรา

ส่วนใหญ่จะเรื่องเจ็บไข้ได้ป่วย

เริ่มจากช่วงปีใหม่พอดี น้องคีฟเป็นโรค มือ เท้า ปาก

น่าสงสารมาก กินอะไรไม่ได้เลย ร้องไห้ งอแงทั้งวัน

นมก็ไม่ยอมดูด ต้องชงใส่ถ้วยแล้วเอาช้อนป้อนเอา กินได้ทีละออนซ์

โชคดีที่ไปหาหมอเร็ว ได้กินยา 2 -3 วัน อาการก็ดีขึ้น

เด็กซนๆ เวลาไม่สบายแล้วน่าสงสารจริงๆๆ ซ่าส์ไม่ออกเลย

ปีใหม่ปีนี้เลยเป็นปีที่ไม่ค่อยน่าจดจำเลย

 

กลางเดือนมกราคม 2551

แม่ต้องเข้าโรงพยาบาล นอนโรงพยาบาล 4 คืน

เพราะติดเชื้อที่ปอด เนื่องจากแม่กินยากดภูมิ

ทำให้ร่างกายไม่มีภูมิคุ้มกัน เวลาอยู่ใกล้คนที่ไม่สบาย

หรือได้รับเชื้ออะไร ร่างกายจะไม่มีภูมิคุ้มกัน

ตอนนั้นคิดถึงลูกใจจะขาด สงสารพ่อด้วย ต้องขึ้นลงเมืองกาญจน์กับกรุงเทพทุกวัน

แม่อยู่โรงพยบาล นอนร้องไห้ทุกคืนเลย

แต่แม่ก็ผ่านช่วงเวลานั้นมาได้

ขอบคุณกำลังใจดีๆจากพ่อและทุกคนในครอบครัว

 

ช่วงที่นอนอยู่โรงพยาบาล

น้องควีนโทรมาบอกว่า มีไปรษณีย์มาส่งของ

น้าพันช์ส่งของมาให้น้องควีน และส่งรองเท้ามาให้น้องคีฟด้วย

และบอกด้วยว่า สงสัยรองเท้าน้องคีฟจะใส่ไม่ได้ค่ะ เล็กไปเกิน

แม่เลยโทรไปขอบคุณน้าพันช์ ที่นึกถึงพวกเราเสมอ

สีเมจิก คิตตี้ น่ารักมากมาย (แม่ชอบ)

จักรยานคิตตี้ ซึ่งหลังจากแม่กลับบ้านมันก็ไขลานไม่ได้แล้ว เพราะฝีมือน้องควีน(ซึ่งไม่ยอมรับว่าทำพัง)

รองเท้าน่ารักๆของคีฟเปอร์ เสียดายยัดไม่เข้า เพราะคีฟเปอร์เท้ายักษ์มาก

ขำน้องพันช์บอกว่า "พันช์ไม่รู้ไซส์น้องคีฟ เลยซื้อไซส์ใหญ่ เผื่อเอาไว้ใส่ตอนโต"

ที่ไหนได้ น้องคีฟใส่ไม่ได้ เพราะมันเล็กไป เท้าคีฟเปอร์ใหญ่มากๆๆๆ

ทุกวันนี้ก็ใส่รองเท้าของพี่ควีนแล้ว

สมุดไดอารี่คิตตี้น่ารักๆ แม่คิดว่าน้องพันช์คงให้แม่แน่ๆ

แต่ด้วยความที่แม่อยู่ โรงพยาบาล กลับไปถึง มันกลายเป็นของน้องควีนไปแล้ว

น้องควีนเขียน ก ข  ค ง วาดรูปเต็มไปหมดเลย

พอบอกว่า อันนี้น้าพันช์ให้แม่นะ ก็เถียงว่า ไม่ใช่ ของน้องควีนนะคะ

โอเค ไม่อยากเถียงลูก  ของลูกก็ของลูก

การ์ดอวยพรวันปีใหม่ ที่น้องพันช์ทำขึ้นเอง

น่ารักมากมาย ชอบๆๆๆๆ แอบมีรูปแม่ด้วยนิดหนึ่ง

ขอบคุณน้องพันช์มากมายสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่มอบให้ครอบครัวเรา

รักน้องมากมาย ....บอกไม่ถูกว่าทำไมถึงรักน้อง

แต่ก็จะรักน้องคนนี้ตลอดไป...สัญญา

 

ของขวัญวันปีใหม่อีกหนึ่งชิ้นที่ได้รับจากน้องทางได

ขอบคุณน้องติ๊งมากๆนะจ๊ะที่นึกถึงกัน

กระปุกออมสินน่ารักๆๆ

พี่น้องสองคนแบ่งกันเสร็จสรรพ อันไหนของน้อง อันไหนของพี่

แกะกล่องออกก็เดินถือไปถือมารอบบ้าน

น้องคีฟทำหล่น เจ้ากบน้อยเลยแตกร้าวไปนิดหน่อย

ทุกวันนี้ยังเล่นอยู่เลย แล้วรู้ด้วยนะว่าของตัวเองสีเขียว

เวลาร้องจะเล่นก็จะชี้ไปที่เจ้ากบสีเขียว แล้วบอกให้แม่หยิบมาให้เล่น

จริงๆแล้วมีกระเป๋าใส่ของของแม่อีกหนึ่งใบ

แต่ลืมถ่ายรูปเอาไว้

ขอบคุณน้องติ๊งมากๆ นะจ๊ะ

 

ดอกไม้วันวาเลนไทน์

ดอกแรกในชีวิตของแม่ ไม่นึกเลยว่าแม่จะได้รับดอกไม้ในวันเวลาเลนไทน์ด้วย

ดอกไม้ดอกนี้ มีความสำคัญกับแม่มาก

เพราะคนที่ให้แม่คือ...................ลูกสาวของแม่เอง

วันนั้น วันที่หนูเอาดอกไม้มาให้แม่

แม่ดีใจมากเลยนะ แม่จำได้ว่า หนูวิ่งเอากุหลาบมาให้แม่ที่รถเลย

แล้วหนูก็วิ่งไปเล่น ตามประสาเด็ก

หลังจากนั้นแม่ก็ถามหนูว่า

น้องควีนเอาดอกไม้มาจากไหนค่ะ

น้องควีนตอบว่า ซื้อมาค่ะ

แม่ถามต่อว่า ซื้อมาให้แม่เหรอค่ะ

น้องควีนตอบว่า ค่ะ ก็ที่โรงเรียนไม่มีขนมขายเลยค่ะ มีแต่กุหลายและสติกเกอร์หัวใจ

น้องควีนก็เลยซื้อกุหลาบมาค่ะ

โอเคลูก แค่นี้แม่ก็ชื่นใจแล้ว

 

25/02/2551

วันนี้วันเกิดคุณปู่ ครบรอบ 64 ปี

คุณปู่จัดงานที่บ้าน มีเพื่อนๆและลูกน้องเก่าของคุณปู่มาที่บ้านประมาณ 30 คน

น้องคีฟ และพี่ควีน แต่งตัวสวยหล่อแต่หัววันเลย

แต่ไม่ได้โชว์ใครเท่าไหร่ เพราะพวกหนูต้องเข้านอนเร็ว

หนึ่งทุ่มแม่ก็จับเข้าบ้านกันหมดแล้ว

แต่ก็หลับช้าหน่อย เพราะดนตรีเสียงดัง

ได้ยินเสียงคุณปู่ร้องเพลงด้วย เพลงหากินตลอดทุกปี

ใจสารภาพกับต้องมีสักวัน

น้องคีฟหลับแล้ว แต่พี่ควีนรอมอบดอกไม้ให้คุณปู่อยู่

พอเริ่มพิธีอวยพรวันเกิด แม่ก็เตรียมดอกไม้ที่ซื้อไว้พร้อมการ์ด

ให้น้องควีนวิ่งไปให้ปู่ พร้อมกับหอมคุณปู่หนึ่งฟอด (มีแอบเขินนิดหน่อย)

 

 

ผมหล่อไหมคร๊าบบบบ

 

พี่ควีนไม่ค่อยให้ความร่วมมือในการถ่ายรูปเลย

 

การ์ดวันเกิดคุณปู่ ลายมือน้องควีนเขียนเอง เดี๋ยวนี้เขียนหนังสือเก่งขึ้นแล้ว

แม่เอารูปวันเกิดปู่ที่ถ่ายกับน้องควีนตอนสองขวบมาติดที่การ์ดด้วย

เอาการ์ดไปให้ปู่ แอบเขินไม่ยอมมองกล้อง

รักลูกสองคนนะจ๊ะ