ไม่ได้อัพไดนานมาก

วันนี้มีรูปเด็กๆที่ถ่ายเก็บไว้หลายงานแล้ว

เลยเอามาลงไว้ให้น้องพันช์ได้เห็นหน้าเด็กๆบ้าง

ส่วนเรื่องราวขอเล่าคร่าวๆแล้วกัน

เพราะมันเนิ่นนานหลายวันมาแล้ว จำไม่ค่อยได้

เริ่มรูปแรกที่เพิ่งได้จากพี่จีม พี่จีมถ่ายจากมือถือ ไว้นานแล้ว

น้องคีฟใส่หมวกผู้ใหญ่แบบนี้แล้วน่ารักดี บ๊องแบ๊วดี แม่ชอบ พ่อก็ชอบ

24 พฤศจิกายน 2550

วันรับปริญญาพี่จีม ลูกพี่ลูกน้องของคุณพ่อ

ส่วนสองรูปนี้ก็งานรับปริญญาพี่จีมที่ไบเทค

พี่จีบจบวิศวกรรม จากมหาวิทยาลัยมหานคร

งานนี้ไม่มีรูปแม่เลย เพราะน็อคจ๊ะ หลับยาวไปบนรถตู้ตั้งแต่เมืองกาญจน์ถึงไบเทคเลย

สภาพเหมือนศพมาก เลยไม่กล้าถ่ายรูป

พี่ควีนยืนแอ็คท่าถ่ายรูปก่อนเข้างาน

25 พฤศจิกายน 2550

วันครบรอบวันเกิดปีที่ 5 ของพี่ควีน

ช่วงเช้า แม่พาพี่ควีนและน้องคีฟไปถวายสังฆทานที่วัด ห้วยนาคราช

และปล่อยปลาที่หน้าวัดด้วย

ส่วนคนนี้ก้มลงกราบพระโดยที่ไม่ต้องบอก แอบมองกล้องอีกต่างหาก

ช่วงเย็น

คุณปู่คุณย่าคุณแม่และพ่อ จัดงานวันเกิดให้พี่ควีนที่บ้าน

แม่เลยลองโทรไปชวนเพื่อนๆแม่ที่มีเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกับพี่ควีนมาสนุกที่บ้าน

โทรไปตอนเที่ยงแล้ว ทุกคนน่ารักมาก ตอบตกลงมาร่วมงานที่บ้านเรา

ทั้งๆที่ทุกคนอยู่เมืองกาญจน์กันหมด ต้องขับรถมาบ้านเรา 10 กิโล

แล้วเป็นตอนกลางคืนด้วย เกรงใจพี่ๆน้องๆมาก

แต่เด็กๆก็ชอบที่ได้มาสนุกด้วยกัน

ปิดท้ายงาน เมื่อทุกคนกลับกันหมดแล้ว

แม่ก็ให้น้องควีนไปเอากุหลายที่แม่ซื้อไว้ในตู้เย็น

ไปขอบคุณคุณปู่ คุณย่า คุณพ่อและคุณแม่

พี่ควีนพูดได้น่ารักมาก

เริ่มจากคุณปู่ก่อน พี่ควีนบอกว่า ขอบคุณคุณปู่มากนะคะที่จัดงานวันเกิดให้น้องควีน

คุณปู่บอกว่า มีลูกสาวมันก็น่ารักแบบนี้แหละ

พอไปถึงคุณย่า พี่ควีนถามว่า คุณย่าทำอะไรให้น้องควีนบ้างค่ะ

คุณย่าตอบว่า ก็คุณย่าช่วยเก็บ ช่วยล้างจานให้ไงค่ะ

น้องควีนก็เลยมอบดอกกุหลาบให้คุณย่า พร้อมสวัสดีงามๆ 1 ครั้ง

ส่วนของคุณแม่ น้องควีนนั่งลงคุกเข่าแล้วกราบที่เท้าแม่ 1 ครั้ง

ตามรูปที่ถ่ายมาข้างบนนั่นแหละลูก

21 ธันวาคม 2550

วันงานคริสมาสที่โรงเรียน

พี่ควีนได้เต้นเพลง เซฟบ๊ะ ก่อนหน้านั้นพี่ควีนไม่สบายหยุดเรียนไป 1 อาทิตย์

แม่นึกว่าหนูจะไม่ได้เต้นแล้ว แต่คุณครูก็ยังเอา

พี่ควีนซ้อมได้แค่ 4 วันเอง แต่หนูก็ทำได้ดีมากๆด้วย

แม่ภูมิใจในตัวหนูที่สุดเลย ....ลูกสาวของแม่

คราวนี้สนุกกับการแต่งหน้า

เตรียมตัวแสดงแล้ว หนูได้ชุดสีชมพูถูกใจแม่มาก

ชุดครูเช่ามาให้ เต้นเสร็จต้องคืนคุณครูเลย

เพราะหลังจากนี้โรงเรียนหยุดยาวถึงวันที่ 2 ปีหน้าเลย

เสียดายถ่ายรูปได้นิดเดียวเอง กลับมาถ่ายรูปที่บ้านกันต่อ

แม่บอกว่าต่อไปไม่เต้นตอนกลางคืนแล้วนะ

เต้นทีไรไม่ได้ถ่ายรูปสักที ต้องรีบๆๆๆๆๆ

พี่ควีนบอกว่า ไม่เอา น้องควีนจะเต้น

ไหนคุณแม่บอกว่า ให้น้องควีนกล้าแสดงออกไงค่ะ

แล้วทำไมถึงไม่ให้น้องควีนเต้นล่ะ

โอเคๆๆๆ เต้นก็เต้น

23 ธันวาคม 2550

วันเลือกตั้ง พ่อกับแม่ออกไปสิทธิ์กันตอนเที่ยง

ช่วงเช้า พ่อกับแม่ช่วยกันทำความสะอาดบ้าน

ส่วนใหญ่แม่จะเป็นลูกมือพ่อมากกว่า

เอาผ้าใส่เครื่อง แล้วรอตาก

น้องคีฟอยู่บนบ้านคนเดียว เล่นอะไรเงียบเชียว

แม่ขึ้นบ้าน เรียกหา น้องคีฟครับ

น้องคีฟขานรับด้วยคำว่า ครับ

เสียงออกมาจากห้องแต่งตัว

พอแม่เข้าไป เห็นน้องคีฟแล้วก็หัวเราะ กร๊ากเลย

น้องคีฟเอาเครื่องสำอางค์แม่มาแต่ง ทาซะเลอะหน้าผาก

ภาพที่เห็น น้องคีฟกำลังหยิบสเปย์ฉีดผมของพ่อมาจ่อที่หัวพอดีเลย

รูปออกมาคือรูปข้างล่างนั่นแหละ

24 ธันวาคม 2550

รูปเซ็ตข้างล่างเป็นรูปเมื่อวานนี้เอง

ถ่ายที่บ้านย่าจี๊ดกัน น้องคีฟชอบถ่ายรูปมาก

เวลาแม่ถ่ายเสร็จ ก็จะบอกว่าเอาอีก เอาอีก หมายถึงถ่ายอีก

เดี๋ยวนี้พูดเก่งมากกกกกกกกกกกกกกก

พูดไม่หยุด พูดได้หลายประโยค หลายคำแล้ว

เป็นเด็กผู้ชายที่พูดเร็วมาก

ดูท่าทะเล้นเขาซะก่อน ซ่าส์จริงๆเลย

เมื่อวานเรียกปู่ขา ปู่ขา ทั้งวันเลย พูดตามพี่ควีน

ส่วนซาเล้งคันนี้ เป็นของชอบของน้องคีฟเวลาไปบ้านย่าจี๊ด

ปู่เปี๊ยกจะต้องพาน้องคีฟนั่งเที่ยวรอบตลาด

หนูก็จะนั่งแบบในรูปนั่นแหละ

แอ็คสุดฤทธิ์ พี่ควีนก็จะนั่งประกบด้านข้าง

แม่ถ่ายรูปน้องคีฟ พี่ควีนบอกว่า ทำไมไม่ถ่ายน้องควีนบ้างล่ะคะ

เอาถ่ายหน่อยก็ได้ลูก

สุดท้ายขอเป็นเรื่องตัวแม่เองหน่อยนะ

เริ่มต้นใหม่

คือคำพูดของคุณหมอที่บอกกับแม่หลังดูผลเลือดของแม่

เริ่มต้นใหม่ในที่นี้คือ เริ่มรักษาโรค sle กันใหม่

ตั้งต้นกินยากันใหม่เลย ตอนนี้หมอให้กินยาวันละ 16 เม็ด

พ่อได้แต่ปลอบใจแม่ว่า อดทน เดี๋ยวก็หาย

เคยเป็นแล้ว ยังหายได้เลย คราวนี้ก็ต้องหายซิ

แม่ต้องสู้ ใช่ แม่ต้องสู

เพื่อลูก

รักลูกทั้งสองคนนะจ๊ะ