สู้...เพื่อลูก

 

ไม่ได้อัพไดนานมากๆๆๆๆ

เรื่องราวต่างๆอยู่ในหัว อยู่ในความรู้สึก

แต่ไม่ได้ถ่ายทอดลงไดอารี่ก็เท่านั้นเอง

ย้อนกลับไปวันเสาร์ แม่ต้องไปเจาะเลือดและตรวจปัสสาวะ

ที่ รพ.รามาธิบดี ตามหมอนัด เราออกจากบ้านกันตั้งแต่ตี 5

แวะส่งน้องคีฟให้ย่าจี๊ดเลี้ยง  พาพี่ควีนไปคนเดียว

ไปถึง รพ.07.00 กว่า แม่ไปเจาะเลือดและตรวจปัสสาวะก่อน

ส่วนพี่ควีนกับพ่อรอที่ศูนย์อาหาร พอแม่เสร็จก็ตามไปทานข้าวเช้ากัน

หลังจากนั้นก็แยกย้ายกัน พ่อพาพี่ควีนไปสวนจตุจักร

ส่วนแม่นั่งรอผลเลือดและรอพบหมอ

โชคดีที่วันนี้เรามาถึง รพ.เร็ว และเจาะเลือดเร็ว

เลยได้พบหมอเร็วกว่าเวลานัด

ผลเลือดของแม่ ไม่ดีเลย หมอบอกว่า เลือดจางนิดหน่อย

เกล็ดเลือดดี เม็ดเลือดขาวดี ไข่ขาวในปัสสาวะรั่วสี่บวก

การอักเสบของโรค sle เพิ่มขึ้นจาก 6 เดือนที่แล้ว หนึ่งเท่า

ตอนนั้นแม่ก็ไม่รู้หรอกนะว่ามันหมายความว่าไง

กำลังตกใจกับผลเลือดของตัวเอง เลยไม่ได้ซักถามหมอมาก

ก่อนออกจากห้องหมอ หมอยังย้ำว่า ผลเลือดไม่ค่อยดีนะ

เหมือนโรคจะกำเริบ แต่ยังไม่ต้องทานยา นัดอีก 6 เดือน

แต่อาจะอยู่ไม่ถึง 6 เดือน อาจจะต้องมาก่อน

แม่ก็ได้แต่พยักหน้า แล้วก็ยิ้มๆๆ หมอถามต่อว่า

หักโหม อดหลับอดนอน หรือว่าเครียดอะไรหรือเปล่า

ตอบหมอกลับไปว่า ไม่ได้เครียดเลยค่ะ แต่ไม่ได้ออกกำลังกายเลย

เป็นเพราะแม่เองแหละ ที่ไม่ได้ดูแลตัวเองดีๆ

พอพ่อกับพี่ควีนกลับมา แม่เล่าให้ฟังถึงอาการของแม่

พ่อเครียดใหญ่เลย บอกกับแม่ว่า “แม่ต้องสู้นะ”

เมื่อคืนพ่อยังพูดกับแม่อีกว่า “แม่สู้ไหม” แม่ก็ตอบว่า “สู้ซิ”

พ่อ “แม่จะทิ้งพ่อกับลูกไปไม่ได้นะ”

แม่ “ ถ้าแม่ตายไป พ่อก็หาแม่ใหม่ให้ลูกซิ จะได้มีคนช่วยเลี้ยงลูก”

พ่อ “ แล้วทำไม แม่ไม่สู้ แค่นี้แม่สู้ไม่ได้ใช่ไหม (น้ำเสียงดุๆ)”

แม่ “สู้ได้” (แล้วแม่ก็ลุกเดินหนีพ่อ ไม่อยากร้องไห้ให้พ่อเห็น)

 

วันนี้มาทำงาน เพื่อนๆพี่ๆที่ทำงานก็ทักว่า ทำไมหน้าตาซีดเซียวแบบนี้

อีกคนก็เดินมาทักว่า หน้าตาอาการเหมือนพุ่มพวงเลยนะ

เอ้า! ก็ใช่นะซิ ก็เป็นโรคพุ่มพวงนี่นา

จริงๆแล้วแม่ไม่ได้เครียดเลยนะ พยายามสู้อยู่แล้ว

แต่ร่างกายมันไม่ไหวจริงๆ มันไม่มีแรง

ช่วงนี้ก็บังคับตัวเองให้ออกกำลังกายให้ได้ทุกวัน

เดินออกกำลังกายไปก็ พูดกับตัวเองไปว่า “เพื่อลูก เพื่อลูก”

 

ชีวิตคนเราไม่มีใครที่สมบูรณ์แบบจริงๆเลยเนอะ

แม่มีทุกอย่างที่พร้อม จนเพื่อนๆหลายคนอิจฉา

แม่ไม่เคยมีปัญหา ชีวิตแม่ประสบความสำเร็จทุกอย่าง

มีครอบครัวที่ดี สามีที่ดี ลูกๆที่น่ารัก หน้าที่การงานดี

แต่มาสะดุดเรื่องสุขภาพนี่แหละ แย่จริงๆเลย

ยังไงก็ต้องต่อสู้กันไป  แม่เคยเป็นหนักกว่านี้มาแล้วนิ

แม่ยังชนะมันมาได้เลย ครั้งนี้แม่ก็ต้องชนะมันซิ

เป็นกำลังใจให้แม่ด้วยนะลูก

 

เข้าสู่เรื่องปกติ ที่มันไม่หดหู่บ้างเนอะ

พรุ่งนี้ที่โรงเรียนพี่ควีนมีกิจกรรมวันลอยกระทงครึ่งวัน

แม่เลยถือโอกาสลาพักร้อนซะเลย จะได้พักผ่อนไปด้วย

อาทิตย์หน้าโรงเรียนหยุด 5 วันเลย เพราะพี่ประถมและมัธยม

ต้องไปเข้าค่ายลูกเสือกัน

ผลการเรียนพี่ควีนออกมาแล้ว ได้ 93 เปอร์เซ็น ระดับการเรียนอยู่ในเกรด 4

แต่ไม่ได้จัดลำดับที่ ดูจากคะแนนการเรียนแล้ว พี่ควีนก็อยู่ในระดับดี

ยกเว้นเรื่อง คัดลายมือเท่านั้น ที่ได้ 7 เต็ม 10

อันนี้ไม่เป็นไร เพราะไม่สำคัญเท่าไหร่ แต่เท่าที่แม่สังเกตดู

ถ้าพี่ควีนตั้งใจหรือมีสมาธิดีๆ พี่ควีนก็เขียนดีนะ แล้วก็สวยใช้ได้

แม่ก็เลยไม่ซีเรียสเรื่องนี้เท่าไหร่

 

ผักบุ้งที่พี่ควีนปลูกที่โรงเรียน

 

 

วันอาทิตย์นี้ก็ถึงวันเกิดพี่ควีนแล้ว

เวลาผ่านไปเร็วจริงๆเลย แป๊ปเดียวพี่ควีนก็ครบ 5 ขวบแล้ว

เมื่อวานพี่ควีนบอกว่า คุณแม่สั่งโต๊ะจีนมาให้น้องควีนนะคะ

แล้วก็เชิญเพื่อนคุณแม่และเพื่อนคุณพ่อมางานด้วยนะคะ

แม่ถามว่า เอาขนาดนั้นเลยเหรอค่ะลูก น้องควีนตอบ ค่ะ

แม่กับพ่อยังไม่ได้ตัดสินใจเลยว่าจะเอายังไงกันดี

เพราะทุกปีเราก็ออกไปทานข้าวกันข้างนอก หรือไม่ก็ทำอาหารทานกันที่บ้าน

ปีนี้คุณพ่อเสนอว่าให้ทานที่บ้านนี่แหละ ติดลูกโป่งเยอะๆให้สวยๆ

เมื่อเช้าคุณปู่ก็ถามว่า จะเอายังไง  แต่ก็ยังไม่ได้สรุปกันซะที

จริงๆแล้วตั้งใจจะไปนอนค้างที่บ้านทีทองผาภูมิกัน

แต่วันเสาร์ติดงานรับปริญญาลูกพี่ลูกน้องของพ่อที่ไบเทค

แต่ยังไง ตอนเช้าแม่ต้องพาลูกไปทำบุญถวายสังฆทานอยู่แล้ว

 

ส่วนเจ้าตัวเล็ก ก็ยังซ่าส์เหมือนเดิม

ช่วงนี้แม่ไม่ได้นอนกับน้องคีฟเลย

พ่อจับแยกห้อง เพราะต้องการให้แม่ได้พักผ่อนเต็มที่

แต่ยังไงน้องคีฟก็ยังติดแม่เหมือนเดิม

บางครั้งก็ร้องตามแม่จนดูเหมือนเว่อร์เลย

บางวันก็บายบ๊ายส่งแม่ ไม่ร้องตาม แล้วแต่อารมณ์ของเขาล่ะ

 

 

มีลูกน่ารัก สามีที่น่ารักแบบนี้ แล้วแม่จะตายได้ไงเล่า ยังไงแม่ก็ต้องสู้

 

   รักลูกสองคนนะจ๊ะ

 

อาทิตย์ที่แล้ว น้าพันซ์ส่งของวันเกิดล่วงหน้ามาให้พี่ควีน

พี่ควีนชอบมากกกกกกกกกก เล่นทุกวันเลย แต่จะชอบบาร์บี้เป็นพิเศษ

ส่วนคิตตี้แม่จะเป็นคนเล่นซะมากกว่าพี่ควีน  แต่ที่พี่ควีนจะต้องหยิบขึ้นมาเล่นทุกวัน

ก็คือ การ์ดอวยพรวันเกิดน่ารักๆ ที่มีเสียงดนตรี HBD

 

 

 

ขอบใจน้องพันซ์มาก สำหรับของขวัญวันเกิดน้องควีน

ขอบใจที่นึกถึงครอบครัวเล็กๆบ้านนอกของเราเสมอ

ครอบครัวเรารอคอยที่จะต้อนรับน้องพันซ์อยู่ที่นี่ มาได้ตลอดเวลานะจ๊ะ

 

อาทิตย์นี้ก็ได้รับโปสการ์ดงานบอลลูนอีก 1 ใบ

ขอบใจน้องมากๆๆๆๆ สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่น้องมอบให้

รักน้องเหมือนเดิม