เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมา

ตอนเย็นแม่กับพ่อไปรับน้องคีฟที่บ้านคุณยายตามปกติ

น้องคีฟวิ่งออกมาหา ด้วยน้ำตานองหน้า พร้อมกับร้องไห้

ที่เสื้อยังมีรอยเลือดติดอยู่เลย คุณยายบอกว่า วิ่งล้มปากกระแทกพื้น

น่าสงสารเจ้าลูกชายมาก ร้องไห้ไม่ใหญ่เลย

กลับมาบ้านต้องเอาน้ำเย็นให้กิน เลือดถึงหยุดไหล

แม่ก็ไม่กล้าดูว่ามันกระแทกตรงไหน ทำไมเลือดออกเยอะจัง

ตอนกลางคืนน้องคีฟหลับแล้ว ถึงได้เข้าไปดูใกล้ๆ

ปากเจ่อเลยลูกชาย ปากแหลมเป็นเป็ดเลยล่ะ

คุณปู่บอกว่าน้องคีฟซนแบบนี้ ต้องเจ็บตัวอีกเยอะ

หุหุหุ ลูกผู้ชายนี่เนอะ ต้องอดทนนะลูก

พี่น้องรักกัน นอนใกล้กัน ดึกๆก็ดิ้นไปทับกันประจำ

รักลูกทั้งสองคนนะจ๊ะ