รวมรวมกิจกรรมของอาทิตย์ที่ผ่านมา

ครั้งนี้ถือว่ารูปเยอะที่สุดตั้งแต่อัพไดมา

 

29-30 กันยายน  2550

เสาร์ พ่อ แม่ พี่ควีนไปกรุงเทพกัน

เอาน้องคีฟไปฝากไว้บ้านย่าจี๊ด เพราะถ้าเอาน้องไปด้วย คงไม่ได้ซื้ออะไรเป็นแน่

เราออกจากบ้าน เกือบแปดโมง จะได้ไม่ร้อนมาก

ไปถึงสวนจตุจักร ก็แยกย้ายกัน พ่อไปดูของที่พ่อชอบ

แม่ไปดูทางเสื้อผ้าผู้หญิงและของเด็กๆ

ไม่ค่อยได้ซื้ออะไร คนเยอะมาก ไม่กล้าปล่อยมือจากพี่ควีนเลย

กลัวลูกหาย  ได้เสื้อและกระโปรงมาใส่ทำงาน 2 ชุด

พี่ควีนได้รองเท้าใส่เล่น และกางเกงลองจอนสีขาว 1 ตัว น่ารักดี

เสร็จจากสวนจตุจักรก็ไปเซ็นทรัลลาดพร้าวกันต่อ

แวะทานมื้อเที่ยงที่ โออิชิ ที่ประจำอีกแล้ว

ทำไมพวกเราชอบกินอะไรเดิมๆก็ไม่รู้

รู้สึกพี่ควีนจะชอบกินราเมนมาก กินได้เยอะจริงๆ

อิ่มกันเรียบร้อยก็เริ่มช้อปแล้ว

จุดประสงค์ที่มาเซ็นทรัลก็เพราะ พ่ออยากซื้อรองเท้าใหม่

คู่เก่าเน่าเต็มทีแล้ว  จริงๆแล้วตะเวณหาซื้อมาทั่วแล้ว

แต่ไม่เคยถูกใจพ่อสักครั้ง แต่คราวนี้ไม่ถูกใจยังไงก็ต้องซื้อ

เพราะอันเก่ามันจะขาดอยู่แล้ว

ไปเดินดูที่แผนกรองเท้าผู้ชายสองรอบก็ไม่ชอบ

วนมาที่ร้านอดิดาส ตรงดิ่งไปเลย

แล้วก็หันมาบอกแม่ว่า คู่นี้เลย พ่อชอบคู่นี้ เอานะ

พลิกดูราคา 4,150 บาท โอ้โห ทำไมมันแพงจัง

พ่อบอกว่าจะเอาอ่ะ พ่อไม่ค่อยได้ซื้อ คู่หนึ่งพ่อก็ใช้ได้หลายปีนะ

แม่ก็เลย อนุมัติ เอาก็เอา แต่จริงๆก็เงินพ่อนั่นแหละ อิๆๆ

แล้วก็มาแผนกเสื้อผ้าเด็ก ตั้งใจซื้อเสื้อผ้าให้น้องคีฟ

แต่ไม่ค่อยมีถูกใจพ่อกับแม่เท่าไหร่

เลยได้เสื้อมาแค่ตัวเดียว เซลล์แล้วก็ยังแพงอยู่ดี

แต่พ่อกับแม่ชอบยี่ห้อนี้ ซื้อมาตั้งแต่พี่ควีนแล้ว

ส่วนพี่ควีนไม่สนใจเสื้อผ้าเลย สนใจแต่ของเล่น

อยากได้แต่ละชิ้นไม่ถูกสเปคแม่เลย

แม่ก็เลย ไม่อนุมัติ  พี่ควีนเลยไม่ได้อะไรเลย

ส่วนวันอาทิตย์ อยู่บ้านตามปกติ ไม่มีอะไรมากมาย

 

 

 

 

 

 

1/10/50

วันจันทร์ หยุดงาน แม่กับพ่อลาพักร้อนพร้อมกันทั้งสองคน

เป็นวันหวยออกด้วย แม่ซื้อแต่เลขทะเบียนรถไป 300 บาท

ไม่ถูกเหมือนเดิม  แต่บ้านเราถูกกันทั้งบ้าน

คุณปู่ถูกเยอะสุด ล็อตเตอร์รี่เลขท้าย 3 ตัว 10 คู่

แต่เลขท้าย 2 ตัว อีก 260 บาท รวมแล้วได้เงิน 54,000

เย้ๆๆๆ ดีใจกับปู่ด้วย เย็นนั้นคุณปู่เลยพาไปทานข้าวนอกบ้าน

ร้านอาหารโรงแรมไทยเสรีที่ประจำเหมือนเดิม

วันนี้พี่ควีนไปโรงเรียนวันสุดท้ายก่อนปิดเทอม

ตอนเช้าพ่อกับแม่เลยขับมอไซค์ไปส่ง เอาคีฟเปอร์นั่งไปด้วย

สนุกสนานกันใหญ่   ไม่รู้ทำไมเด็กๆ ถึงชอบนั่งรถมอไซค์เนอะ

 

2/10/50-3/10/50

สอวันนี้อยู่กันพร้อมหน้า เพราะพี่ควีนปิดเทอมแล้ว

อากาศไม่ค่อยร้อนเท่าไหร่ เราไม่มีโปรแกรมออกไปไหน

ตอนกลางวันก็ทำอาหารทานกันเองที่บ้าน

 

4/10/50

แม่ต้องไปสัมมนาที่สุพรรณบุรี  

ต้องออกเดินทางจากสำนักงานเจ็ดโมงเช้า

ไปรถตู้คันใหม่เอี่ยมของสำนักงาน ไปกัน 4 คน

ก่อนออกจากบ้าน พี่ควีนยังไม่ตื่นแม่เข้าไปบอกลาลูก

แล้วก็หอมแก้มไปหลายครั้ง พี่ควีนตื่นมาพร้อมทำหน้าเบ๊ะ

แล้วร้องไห้ แม่ถามว่าหนูเป็นอะไร อย่าร้องไห้ซิ แม่ใจไม่ดี

พี่ควีนบอกว่า  “น้องควีนคิดถึงคุณแม่ค่ะ”

แม่ก็คิดถึงลูกนะคะ แต่แม่จำเป็นต้องไปจริงๆ

แม่ปฏิเสธกิจกรรมของที่ทำงานไปหลายครั้งมากแล้ว

ครั้งนี้มันต้องไปจริงๆ  “แม่รักลูกนะคะ” พี่ควีนพยักหน้า

พร้อมกับนอนหลับต่อ

คุณพ่อเอาน้องคีฟไปส่งที่บ้านยายก่อน แล้วมาส่งแม่ที่สำนักงาน

วันนี้คุณพ่อมีโปรแกรมไปตกปลาด้วย เตรียมเหยื่อและคันเบ็ดไว้พร้อมแล้ว

น้องควีนเลยต้องอยู่กับคุณปู่ และคุณย่าที่บ้าน

ตอนเย็นคุณพ่อไปรับน้องคีฟและพากลับบ้าน

พ่อเก่งมาก เลี้ยงลูกคนเดียวได้ 2 คนเลย เยี่ยมจริงๆเลยพ่อ

แค่นี้พ่อบอกว่าสบายมาก เพราะปกติพ่อก็ทำทุกอย่างอยู่แล้ว อิๆๆๆ

เมื่อก่อนตอนมีพี่ควีนคนเดียว แม่จะเลี้ยงและดูแลพี่ควีนคนเดียว

ไม่ค่อยให้ใครแตะต้องมาก  แต่พอมีน้องคีฟแล้ว และน้องคีฟเป็นผู้ชายด้วย

แม่เลยให้พ่อมีส่วนร่วมในการดูแลน้องคีฟมากกว่าแม่

โดยเฉพาะการเอาน้องเข้านอน น้องจะได้ผูกพันกับพ่อเยอะๆ

โตขึ้นจะได้ใกล้ชิดกับพ่อ จะได้เข้มแข็งเหมือนพ่อ

ส่วนแม่ก็ไม่มีอะไร ไปถึงโรงแรมที่สุพรรณแปดโมงครึ่ง

ทานอาหารเช้าที่โรงแรมจัดไว้ แล้วก็เข้าสัมมนา

สิบโมงครึ่งก็เบรกทานกาแฟและของว่าง

เที่ยงทานอาหารเที่ยง เข้าสัมมนาต่อเสร็จตอนบ่ายสอง

สัมมนาเสร็จหนึ่งวัน ก็มาเล่นเน็ต เปิดไดน้องพันช์ก่อนเลย

คิดถึง ไม่ได้เม้นท์หาหลายวันแล้ว เลยได้เม้นท์หาชุ่มใจไปเลย

สี่โมงขึ้นไปนอนรอทานข้าวเย็นบนห้องที่โรงแรม

น้องควีนโทรมาหา ถามแม่ว่าทานข้าวหรือยัง

แม่บอกว่ายัง พี่ควีนบอกว่า ถ้าแม่ทานข้าวแล้วโทรมาบอกน้องควีนด้วยนะคะ

ว่ามีกับข้าวอะไรบ้าง  ไม่รู้ว่าหนูจะอยากรู้ไปทำไม

ทานข้าวเสร็จ สองทุ่ม รีบหนีขึ้นห้องก่อน เพราะจะดูรักนี้หัวใจเราจองตอนจบ

ส่วนที่ห้องอาหาร มารู้อีกทีตอนเช้าว่าเลิกตีสอง เพราะร้องเกะกันอยู่

คืนนั้นนึกว่าจะนอนไม่หลับ ผิดคาดแฮะ หลับสบายเลย ตื่นเช้าหกโมงครึ่ง

 

05/10/50

ลงมาทานอาหารเช้าตอนแปดโมงเช้า

อาหารไม่ค่อยอร่อยเท่าไหร่ ส่วนมากเน้นกุ้ง กับปลา ซึ่งไม่ใช่ของโปรดแม่

เข้าสัมมนาวันสุดท้าย มีการพรีเซ็นต์กันสองกลุ่ม

ก็ราบรื่นดี ไม่มีอะไรติดขัด ที่สำคัญไม่ค่อยน่าเบื่อเท่าไหร่

ไม่เหมือนกับที่คิดไว้  ได้รับคำชมจากท่านภาคว่า

การสัมมนาครั้งนี้ดีที่สุดเท่าที่ทำมา  เข้าจัดมา 5 ครั้งแล้วในปีงบประมาณนี้

ทำให้พวกเรา ยิ้มกันหน้าบานไปเลย

สิบโมงก็เสร็จสิ้นกันสัมมนาแล้ว แต่ว่าสั่งอาหารเที่ยงทางโรงแรมไว้แล้ว

เลยต้องนั่งคุยกันไปเรื่อยๆๆ ใจจริงอยากจะกลับบ้านเลย เพราะคิดถึงเด็กๆ

แต่เรามากับคนหมู่มาก ว่าไงก็ต้องว่าตามกันเนอะ

กลับถึงบ้าน บ่ายสอง รถสำนักงานมาส่งที่บ้านเลย

พี่ควีนวิ่งมารับแม่ที่หน้าบ้าน ด้วยความดีใจ แม่ก็ดีใจลูก

ส่วนน้องคีฟนอนกลางวันอยู่บนบ้าน

 

06/10/50

วันนี้คุณปู่นิมนต์พระมาฉันท์เพลที่บ้าน

สั่งโต๊ะจีนมา 4 โต๊ะ ไม่มีใครเลย พี่แต่พี่น้องคุณปู่ 4 คน

และก็พวกเราเท่านั้น  น้องคีฟตื่นเต้น เห็นคนเยอะๆ วิ่งเล่นรอบบ้าน

หกล้มไปหลายครั้ง หัวกระแทกพื้นด้วย เขียวและถลอกเลย

แต่หนูก็ยังซ่าส์และซนอีกเหมือนเดิม

 

พระมาพรมน้ำมนต์ให้ที่หน้าบ้านเรา

 

อันนี้คือสิ่งที่ทุกคนให้ความสนใจเป็นพิเศษ เลขอะไรน๊า

 

หน้าตาของอาหารวันนั้น (ไม่อร่อยเลย)

 

ส่วนคนนี้ วิ่งเล่นจนเหนื่อย หิว ทานพร้อมพระฉันท์เลย เอ็นจอยมากไม่สนใจใคร

 

 

ทะเล้นไม่ยอมเลิกเจ้าลูกชาย

 

07/10/50

วันนี้พวกเราไปบิ๊กซีนครปฐมกัน

พาย่านีไปซื้อโทรศัพท์ใหม่เพราะโทรศัพท์หาย และแจ้งที่ศูนย์ขอใช้เบอร์เดิมด้วย

แม่เลยถือโอกาสซื้อของใช้และนมลูกประจำเดือนซะเลย

หมดไป 4,500 บาท ของเยอะกว่าโลตัสที่บ้านเราอีก

ตอนเย็นเลยแวะบ้านโป่งซื้อเครื่องก๋วยเตี๋ยวมาทำกินมื้อเย็นที่บ้านย่าจี๊ด

คุณปู่คุณย่าขับรถมาแจมด้วย อิ่มอร่อยด้วยฝีมือย่าจี๊ดเหมือนเดิม

ตอนบ่ายแถวบ้านย่าจี๊ดมีงานเปิดบ้านศิลปินแห่งชาติ

อาจารย์ประเทือง  เอมเจริญ  แม่พาน้องควีนกับน้องคีฟเข้าไปดูด้วย

ขับรถเข้าไปแล้ว ออกไม่ได้ เพราะเข้ากำลังทำพิธีกันอยู่

เลยต้องจำใจอยู่ต่อ โชคดีที่อากาศไม่ค่อยร้อนเท่าไหร่

น้องคีฟเดินเล่นไปมา สนุกสนาน ล้มลุกคลุกคลานเป็นระยะ

แล้วเราก็เจอดาราด้วย มีอาจารย์เฉลิมชัย คุณธนิส ศรีกลิ่นดี(คาราบาว)

อาจารย์เนาวรัตน์  พงษ์ไพบูลย์  และบัวชมพู ฟอร์ด

แม่บอกให้น้องควีนไปขอถ่ายรูปกับดาราหน่อย

พี่ควีนก็ไม่กล้า งอแง ไม่ยอมถ่าย ไม่ได้ดังใจแม่เลย

แม่เลยให้พี่แอร์อุ้มน้องคีฟไปถ่ายกับบัวชมพูฟอร์ด

พอเจออาจารย์เฉลิมชัย แม่เข้าไปขอถ่ายรูป

อาจารย์ก็เอาน้องคีฟไปอุ้ม และหอมใหญ่เลย

อุ้มนานมาก ประมาณ 5 นาทีได้ คนถ่ายรูปก็ถ่ายไปด้วย

น้องคีฟก็แปลกมาก ไม่ร้องเลย ซบกับไหล่อาจารย์อีกต่างหาก

โชคไม่ดีเลย แบตดันหมดพอดี ได้มารูปเดียว เสียดายมาก

มีคนมาขอถ่ายรูป บอกว่าขอถ่ายรูปกับลูกชายหน่อย

อาจารย์บอกว่าลูกคนอื่นครับ แล้วก็ส่งน้องคีฟคืนแม่

คนได้รูปน้องคีฟไปหลายคนเลย อิๆๆๆ แอบปลื้ม

ชอบอาจารย์ตั้งแต่เจอที่วัดร่องขุ่นแล้ว

ส่วนบัวชมพูฟอร์ดไม่ปลื้มเท่าไหร่ ไม่ค่อยจะยอมให้ถ่ายรูปเลย

แอบเห็นแฟนน้องบัวด้วย หัวล้าน ไม่หล่อเลย

พี่ควีนกับดอกไม้ที่หน้าบ้านย่าจี๊ด

น้องคีฟถ่ายกับแม่บนรถ ระหว่างไปบิ๊กซี ตอนนี้แม่โทรมสุดๆ โชว์ได้แต่ครึ่งหน้าพอ

 

พี่ควีนกำลังทำหน้าฟ้อนรำอะไรไม่รู้

 

คนนี้ร่าเริงที่หอศิลป์

 

น้ำลายไหล สัญลักษณ์ประจำตัวคีฟเปอร์

 

คุณเนาวรัตน์กำลังท่องกลอน ส่วนธนิศร์ เป่าขลุ่ยไปด้วย

 

เจ้าของงานกำลังกล่าวขอบคุณแขก

 

พี่แอร์อุ้มน้องคีฟไปขอถ่ายรูปกับน้องบัว

 

เสียดายจริงๆ แบตกล้องดันหมดไม่งั้นได้รูปดีๆของน้องคีฟอีกเยอะเลย 

 

 

จบกิจกรรมวันหยุดของครอบครัวเรา

สุขใจจริงๆ ได้อยู่กับลูกๆ ไม่อยากมาทำงานเลย

รักลูกสองคนนะจ๊ะ