วันนี้มีงานกีฬาสีที่โรงเรียนพี่ควีน
ปีนี้เป็นครั้งที่สองแล้ว อยู่สีเหลืองเหมือนเดิม
พี่ควีนไม่ได้แข่งกีฬาอะไรเลย เป็นกองเชียร์อย่างเดียว
ที่โรงเรียนนี้มีนักเรียนตั้งแต่ อนุบาล 1 ถึง มัธยม 3
กีฬาสีก็จะแบ่งเป็นอนุบาลฝั่งหนึ่ง พี่ระดับประถมมัธยมอีกฝั่งหนึ่ง
คุณครูนัดให้ไปส่งนักเรียนที่โรงเรียนเวลา 07.30 น.
แม่ออกจากบ้าน 07.25 น. รถติดพอสมควร ถึงโรงเรียน 07.40 น.
เดินไปที่ห้องเรียนของพี่ควีน ไม่มีใครอยู่เลย ประตูห้องปิด
โทรหาคุณครูประจำชั้น บอกว่าให้มาส่งที่ตลาด กำลังตั้งขบวนเดินพาเหรด
แม่ถามพี่ควีนว่า หนูจะให้แม่ไปส่งที่ครู หรือว่าจะรอที่ห้องเรียน
พี่ควีนจะให้ไปส่งเดินพาเหรด แม่ก็ขับรถกลับไปส่งหนูที่ตลาด
ไปร่วมขบวนกับเพื่อนๆ แต่ทำไมไม่มีเพื่อนๆหนูเลยล่ะ
มีประมาณ 5-6 คนเอง แล้วที่เหลือเขาไปไหนกันหมด
หรือว่าเขาไปรอที่โรงเรียนกันแล้ว
กว่าจะได้ออกเดินก็ปาเข้าไป 08.00 กว่า ๆ
แดดเริ่มร้อนแล้ว แม่ไม่ได้เอาหมวกมาให้หนูด้วยซิ
จะเดินตามก็ปวดขา และเป็นห่วงรถที่จอดไว้อีก
แม่ชวนพี่ควีนขึ้นรถไปรอที่โรงเรียนกับแม่ดีกว่า
พี่ควีนก็ไม่ยอม บอกว่าจะเดิน
แม่สงสารหนูจริงๆๆ
คนเป็นแม่ก็อย่างนี้แหละน๊า ไม่อยากให้ลูกลำบาก
ไม่อยากให้ลูกเหนื่อย ไม่อยากให้ลูกร้อน
จากขบวนที่เริ่มเดินไปถึงโรงเรียนระยะทางประมาณกิโลกว่าได้
แม่กลับไปเอารถแล้วขับไปดักรอหนูที่หน้าประตูโรงเรียน
น้องควีนเดินจับมือกับเพื่อนอย่างเป็นระเบียบ
เห็นลูกเหงื่อแตก แม่ก็ได้แต่โบกไม้โบกมือให้หนูรู้ว่า แม่อยู่ตรงนี้นะ
พี่ควีนหันมาเห็นแม่ ก็อมยิ้ม ตามสไตล์ของพี่ควีน
พอถึงหน้าโรงเรียน ครูก็ให้นั่งพักใต้ต้นไม้ รอตั้งขบวนใหม่
แม่ถึงได้เข้าไปหาลูกได้ เลยได้เก็บภาพมานิดหน่อย
วันนี้ปล่อยผมมาด้วย หนูคงร้อนมากเลยนะ
แม่ไม่ได้เรื่องเลย ไม่ได้เตรียมพร้อมให้หนูเลย
อดทนนะลูกนะ ถือซะว่าได้ออกกำลังกาย
ส่วนเจ้าตัวเล็ก วันนี้เอาไปให้ยายเลี้ยงเหมือนเดิมแล้ว
เมื่อคืนสี่คน พ่อ แม่ ลูก ได้กลับมานอนห้องเดียวกันอีกแล้ว
เตียงของเรา 6 ฟุต นอนกันสี่คน แน่นเอี๊ยด แต่ไม่รู้สึกอึดอัดเลย
เพราะ................มันอบอุ่น .......เต็มไปด้วยความสุข
ก่อนนอน แม่ต้องนวดเท้าและพันผ้าไว้ทุกคืนก่อนนอนตลอด
เมื่อคืนนอนแล้วก็ยกเท้าขึ้นมา ดัดๆ งอๆ ปวดมากๆ
พ่อถามว่า เป็นไงบ้างแม่ ไหวไหม แม่จะตายไหมเนี่ย
แม่ไม่ได้ตอบพ่อ ได้แต่พยักหน้าเล่นๆ เหมือนกับตอบว่า "ตาย"
พ่อพูดว่า " แม่จะทิ้งพ่อกับลูกๆไปได้ไง"
" ชีวิตเรากำลังจะมีความสุขนะ แม่จะทิ้งไปได้ไง"
โห พ่อ ซึ้งจริงๆ แม่ไม่ทิ้งทุกคนไปหรอก แม่ต้องหาย ต้องแข็งแรง
อยู่กับพ่อและลูกๆไปอีกนานแน่ๆๆ
แม่ดีใจที่พ่อบอกว่า ชีวิตของเรามีความสุข ดีใจที่พ่อไม่เบื่อแม่
ที่แม่เจ็บป่วยออดๆแอดๆ ดีใจที่พ่อรักแม่รักครอบครัว
และดีใจที่สุดที่แม่เลือกคู่ชีวิตและหัวหน้าครอบครัวไม่ผิด
..............ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่มอบให้ด้วยความรักนะพ่อ.........
..............สัญญาจ๊ะ......แม่จะแข็งแรงแล้ว...เพื่อครอบครัวเราเนอะ
รักลูกสองคน...รักพ่อด้วยอีกคนนะจ๊ะ
<< December >>
S
M
T
W
F
30
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
31
<< 2008>>